DRODZY RODZICE!

 

 

Rodzice powinni dbać o to, aby dziecko już od pierwszych tygodni życia miało dobry wzór wymowy.

 

 

Do dziecka trzeba mówić dużo, ale powoli i wyraźnie, zdaniami krótkimi, o rzeczach dla niego zrozumiałych.

 

 

Często rodzice nie uświadamiają sobie tego, że ich dziecko ma wadę wymowy; są tak osłuchani z wymową dziecka, że uważają ją za normalną, inni wiedzą, że dziecko źle wymawia, ale czekają, aż „z tego wyrośnie”.

 

 

Tym czasem wady wymowy mają bardzo przykre następstwa:

 

 

• Dziecko wyśmiewane traci zaufanie do otoczenia, wzrasta u niego niechęć do mówienia,

 

 

• Ma trudności w pisaniu, ponieważ pisze tak, jak mówi.

 

 

• Rodzice często sądzą, że dziecko wymawia źle, bo mu się nie chce powiedzieć dobrze i że wystarczy kazać mu powtórzyć dany wyraz.

 

 

• Dziecko trzeba najpierw nauczyć wytwarzać prawidłową głoskę i dopiero po okresie utrwalania jej można wymagać, aby ją wymawiało.

 

 

• Cierpliwość, łagodność i wyrozumiałość ze strony rodziców są niezbędnym warunkiem uzyskania jakichkolwiek wyników.

 

 

 

 

 

ĆWICZENIA DLA WSZYSTKICH DZIECI

 

 

Zaczynamy najpierw od „rozgrzewki” narządów artykulacyjnych (ciąg dalszy):

 

 

1.Ćwiczenia języka: wypychanie językiem policzków, przeciskanie języka między zęby, wymawianie sylab „la,la,la...', lo,lo,lo...le le le..., naciskanie językiem na podniebienie i zwalnianie nacisku.

 

 

2.Ćwiczenia warg: przesadnie wyraźnie wymawianie a-o-u, cmokanie, przesadne ściaganie warg w prawo i lewo, , cofanie raz jednego, raz drugiego kącika ust.

 

 

Ćwiczenia głosowe:                                                                                                                                                 
1.Przedłużone wymawianie samogłosek (a..., o..., itd.) czy spółgłosek półotwartych nosowych (m..., n...).                                                                                                                                                                    
2.Kilkakrotne powtarzanie tej samej samogłoski (a - a – a).                                                                    
3.Wielokrotne powtarzanie samogłoski płynnie i rytmicznie, powoli i szybko (a..., a - a - a..., a - a - a ) z wydłużaniem lub skracaniem przerw między wymówieniami.                                                                    
4.Ciche i głośne wymawianie głosek.                                                                                                                  
5.Łączenie wymowy samogłosek z głoskami półotwartymi nosowymi m, n - w nagłosie lub wygłosie (ma - mo - me - mu albo am - em - om – um).                                                                                                        
6.Zabawa w swobodne tzw. paplanie (pa - pa - pa, po - po - po..., ap - ap - ap, op - op – op...).

 

 

Ćwiczenia z parami wyrazów różniących się jedną głoską:

 

 

1.pal-bal, pada-bada, pas-bas, pączek-bączek, pąk-bąk, picie-bicie, piec, biec, piegi-biegi, pije-bije, piórko-biurko, pory-bory, prać-brać, pranie-branie, próg-bruk, pył-był, grupa-gruba, napój-nabój, popić-pobić.

 

 

2.talia-dalia, tama-dama, tanie-danie, tata-data, tom-dom, Tomek-domek, tratwa-dratwa, tren-dren, trop-drop, tur-dur, twór-dwór, buty-budy, koty-kody, krety-kredy, luty-ludy, metal-medal, nuta-nuda, rata-rada, truty-trudy, wata-wada.

 

 

 

 

 

Ćwiczenia dla dzieci młodszych:

 

 

Ćwiczenia sylab z gŁoską „z”:

 

 

-za, zo, ze, zu, zy,

 

 

-aza, ozo, eze, uzu, yzy,

 

 

-az, oz, ez, uz, yz,

 

 

-zaza, zozo, zeze, zuzu, zyzy.

 

 

 

 

 

Wiersz do powtarzania w celu utrwalania prawidłowej wymowy głosek z szeregu syczącego, z naciskiem „z”:

 

 

„Dziś do domu koza wpadła.

 

 

Zaraz w sieni miotłę zjadła.

 

 

W przedpokoju obraz z ramki,

 

 

Z okna zjadła dwie firanki.

 

 

Obrus, który był na stole

 

 

i – uciekła znów na pole.

 

 

Więc myślimy z wielkim strachem,

 

 

jak z nią żyć pod jednym dachem.

 

 

 

 

 

Ćwiczenia dla dzieci starszych:

 

 

-ża, żo, że, żu, ży,

 

 

-aża, ozo, eże, użu, yży,

 

 

-żaża, żożo, żeże, żużu, żyży.

 

 

 

 

 

Wiersz do powtarzania w celu utrwalania prawidłowej wymowy głosek z szeregu szumiącego, z naciskiem „ż”:

 

 

 

 

 

 

 

 

„Ż” jak żubr - Małgorzata Strzałkowska

 

 

 

 

 

Żubr Żenczykowski

 

 

spotkał żmiję.

 

 

-Jak tam żubrze? Wszystko dobrze?

 

 

A żubr na to: - Jakoś żyję...

 

 

Drepczę pośród puszczy

 

 

i wciąż żuję, żuję, żuję...

 

 

Wiecznie tylko żrę i tyję,

 

 

piję wodę, i żeruję...

 

 

Żenczykowski westchnął z żalem:

 

 

- Żebym mógł żeglować w chmurach,

 

 

tak jak żuraw lub żagnica,

 

 

lub jak Żwirko i Wigura.

 

 

Żmija rzekła mu życzliwie:

 

 

- W złym kierunku, żubrze dążysz,

 

 

 żądasz rzeczy niemożliwych,

 

 

przez to w żalu się pogrążasz.

 

 

Lecz, jeżeli rzeczywiście takie masz marzenie,

 

 

zawołajmy żabę Żabcię, która spełni twe życzenie.

 

 

Żaba, gdy dostała cztery grosze,

 

 

wzięła w łapę dwa żonkile,

 

 

potem jeszcze dwa żołędzie

 

 

i kumkała coś przez chwilę.

 

 

Wtem żubr uniósł się wolniutko,

 

 

leci w górze: leci, leci, leci...

 

 

Aż doleciał doi Afryki.

 

 

Nagle poczuł żal ogromny...

 

 

- Żabo! Żabo! Chcę do domu!

 

 

Zdejmij za mnie żabie czary

 

 

i do puszczy mnie opuszczaj.

 

 

Rach, ciach, ciach! I żubr jest w domu!

 

 

Wciąż wesołym głosem woła:

 

 

- W puszczy biegam i coś żuję, jeśli zechcę,

 

 

i już latać mi się nie chce.

 

 

 

 

 

Miłego spędzania czasu z ćwiczeniami prawidłowej wymowy!