LOGOPEDA RADZI:

Drodzy Rodzice!

Rozwój mowy i języka ułatwia dziecku funkcjonowanie w grupie oraz stwarza możliwości do angażowania się w różnorodne aktywności. Zaburzenia w rozwoju mowy wpływają też na zaburzenia w innych sferach rozwojowych – rozwój poznawczy, społeczny, emocjonalny oraz ruchowy.

Małe dzieci uczą się porozumiewać naśladując bliskie osoby – początkowo rodziców, rodzeństwo czy dziadków, później nauczycieli i rówieśników. Dlatego tak ważne jest, by dzieci słyszały prawidłowo realizowane głoski, słowa i zdania (bardzo istotne jest, aby nie mówić do dzieci zdrobnieniami, tzw. językiem dziecięcym), a w przepadku pojawienia się nieprawidłowości – jak najszybsze postawienie diagnozy i systematyczne ćwiczenia logopedyczne.

Aby nie przeoczyć nieprawidłowości w rozwoju mowy, warto zwracać uwagę na przejawianie przez dziecko takich trudności jak:

  • nieprawidłowy sposób oddychania – oddychanie głównie ustami;

  • nieprawidłowy sposób jedzenia i picia – np. trudności w odgryzaniu i gryzieniu, trudności w połykaniu (gdy dziecko je głównie papkowate jedzenie, ma problem z przełykaniem czy żuciem pokarmów), korzystanie z butelki ze smoczkiem lub kubka „niekapka”, nieumiejętność picia z kubka;

  • nieprawidłowe napięcie w obrębie twarzy/jamy ustnej – ciągle otwarta buzia, bądź bardzo mocno zaciśnięte usta, wyciągnięty język;

  • wady zgryzu;

  • trudności związane ze słuchem;

  • trudności ze ssaniem;

  • bardzo ograniczony zasób słów, trudności w budowaniu prostych zdań, utrudniona komunikacja werbalna;

  • trudności w rozumieniu poleceń;

  • brak umiejętności zadawania pytań;

  • nieprawidłowości w zakresie rozwoju psychoruchowego;

Należy obserwować dziecko i wspomagać jego rozwój.

Poniższe zabawy logopedyczne pomagają dziecku w rozwoju mowy, usprawnianiu narządów mowy. Ćwiczenia są proste do wykonywania w domu, śmieszne i nie dość, że pozwalają usprawnić język i wargi, to jeszcze wprawiają w dobry nastrój! Pamiętajmy: zabawy logopedyczne powinny dostarczać dziecku radości i kojarzyć się z miłym spędzaniem czasu.

 

Ćwiczenie „Buziaczki - śmieszaczki”
Usiądźcie wygodnie naprzeciwko siebie i poprzesyłajcie sobie buziaczki (ściągajcie wargi w dzióbek) i uśmiechy (rozciągajcie wargi w szerokim uśmiechu). Powtórzcie tę zabawę kilka razy. Na pewno wprawi was w dobry nastój.
Ćwiczenie „Wesoły dźwig”
Usiądźcie razem przy stole. Postaw przed dzieckiem talerzyk, na którym rozsypiesz kilka małych cukierków (lub kulek zbożowych). Zadaniem dziecka będzie chwytanie ich ustami i przenoszenie do Twojej dłoni. Usta dziecka będą dźwigiem, a Twoja dłoń budowlą.
Ćwiczenie „Zmęczony konik” Tę zabawę można przeprowadzić kilka razy w ciągu dnia. Pokaż dziecku, jak parska konik, a następnie poproś dziecko o powtórzenie. Możecie parskać na zmianę.

Ćwiczenie „Najedzony kotek”
Twoje dziecko będzie kotkiem, który oblizuje się, bo właśnie wypił pyszne mleko. Kotek jest zadowolony, ma pełny brzuszek i dokładnie językiem oblizuje swój pyszczek (najpierw wargę górną a następnie dolną). Powtarza tę czynność kilka razy. Oczywiście i tym razem najpierw pokaż dziecku, jak ma to wyglądać.
Ćwiczenie „Wycieraczka samochodowa”
Twoje dziecko będzie samochodem a jego usta - szybą w tym samochodzie. Język to wycieraczki. Opowiedz dziecku, że właśnie pada deszcz i wycieraczki muszą wycierać szybę raz w lewo, a raz w prawo. W tej zabawie język ma poruszać się w kierunku kącików ust (prawego i lewego).

Z ćwiczeń oddechowych proponuję jeszcze kilka zabaw, których celem jest powiększenie pojemności płuc dziecka: Ćwiczenie „Wyścig łódek”. Do dwóch misek napełnionych wodą wkładamy łódki wykonane z papieru. W zabawie zwycięża ta łódka, która najszybciej przepłynie jedno okrążenie. Przesuwając łódkę używaj siły wydychanego powietrza.

Ćwiczenie „Wiatraczek”. Dziecko dmucha swój wiatraczek. Zwycięża dziecko, jeśli jego wiatraczek dłużej będzie się kręcił.

Ćwiczenie „Wąchanie kwiatów”. Dzieci stoi lub siedzi z kwiatkiem w ręku. Powoli wciąga powietrze nosem i równie powoli, robi wydech ustami.

Ćwiczenie „Długie głoski”. Wdech i wydech należy usprawniać także w czasie artykulacji. W zabawie „Długie głoski” posługujemy się głoskami, których artykulację można swobodnie przedłużyć, np. i, y,e, a, o, u, r, m, n, f, w, s, z, ś, ź, sz, ż, ch.

Rola rodziców w podejmowaniu działań z zakresu profilaktyki logopedycznej jest ogromna. Tylko przy wsparciu ze strony środowiska domowego możliwa jest znaczna poprawa przyzwyczajeń, bądź redukcja trudności w zakresie rozwoju mowy. Drodzy Rodzice – efekty ćwiczeń logopedycznych zależą też od Was! Pomóżcie swojemu dziecku poprzez zabawę i prawidłowe nawyki opanować prawidłową wymowę.